Bu yazıda yer alan her harf bir kalemin mürekkebi değil, yüreğin sesiydi... Her biri ayrı heyecan, sevgiyle bir umman da toplandı ve okuyucunun kalbine iğne oyasıyla işler gibi işlemeye çalıştı. Sonunda da ortaya ‘Âşığın sevgiliye, gönlü ile sunduğu kelimeler‘’yazısını dile getirdi, lakin ne yaparsa yapsın âşık sevgiliye yüklemeye çalıştığı anlamları bulamadı. Çünkü âşık için sevgiliyi anlatmaya hiçbir kelime kâfi gelmezdi hiçbir zaman…

Âşık, duygularını olabildiğince serer sevgilinin önüne. Bir teselli olsun ister, bütün samimiyetini kuşanan bu kelimeler bir nevi de olsa aşkın tarifidir ona;
…
Sevgili… kelimesi üç hecesi aşka hitap eden bir gönül yolculuğu….
O’nun sesi , bahardaki ılık yağmur ve bülbülün inleyişindeki acı..
Saçları dağınık, peri-şân ,uzun karanlık gece..
Yüzü, şeffaf parlak bir elmas, sanki mihri mah
Gözleri, kalbi yaralayan ok
Gamzesi, derin bir kuyu…
Boyu ise taze gülfidanıydı…

Sevgilinin gözlerinin içine bakmaya cesaret edemeyen, baktığında o bakışın ateşiyle yanmaktan korkan bir âşık yoktur. Varsa şayet o âşık değil, kuşların cıvıltısında vuslat şarkısını anlayamayan, bahtına sadece ayrılık düşmüş kişidir.

‘’Aşk, ateşe koşan pervaneler gibi olmaktır…’’

Âşık ise o ateşte döne döne canını veren pervane gibidir. Bu pervane ise sessizce ve gürültü etmeden can veren sâdık bir aşıktır. Tek bir ışık etrafında döner ve kendini yakıp yok eder.

‘’Her şeye rağmen aşk varsa ümit de vardır…’’

Sevgili, eziyet, zulm eder. Acımasızdır. Buna rağmen âşık, kalbini ele alıp gezdirebileceğinden emin olduğundan ümit eder. Visali ise hep bekler.

‘’ Âşık, gönül deryasının en has bahçelerinde şair olmaktır…’’

Âşık has bahçelerdedir. Çünkü orda en güzel aşklardan biri olan ‘’Gül ile Bülbül’’ün muhabbet ülkesidir. Bülbül(âşık) sabahlara kadar inler ve bağırmaktan boğazı yırtılır. Katre katre düşen kanlar güle doğru yol olur. Gül kırmızılığı ise buradan alır ve o kırmızılık ise sevgilinin yüzünü anımsatır…


Ve Sevgili...
Senin nadide sesini ne basit makamın da,
Ne çârgah makamın da, ne de rast makamında dinledim..
Çünkü bunların hiç birinde sadakat yoktu...
Sesini uşşâk makamın da dinledim ki,
Anlamında âşıkların diyarı vardı..
O diyar da ise ana tema güç ve 'aşk' idi.. ''

Mehrû